သေနက ဇာတ်

သေနက ဇာတ်

ဤဇာတ်တော်တွင် အလောင်းတော်ဘုရားသည် ကောသလမင်းကြီး၏ သားတော် သေနကမင်းသားအဖြစ် ပွင့်တော်မူခဲ့သည်။ သေနကမင်းသားသည် အလွန်ချောမောလှပ၍ အရည်အချင်းပြည့်စုံသော်လည်း အသက်ရှည်ရှည် နေထိုင်ရမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အသက်ကို အလွန်ဂရုတစိုက် စောင့်ထိန်းတော်မူသည်။ မင်းသားသည် အသက်ကို မသတ်ရုံမက၊ အသက်ကို သတ်ခြင်းကိုပင် မနှစ်သက်တော်မူပေ။ ထို့ကြောင့် မင်းသား၏ ရဲမက်များပင် သေဒဏ်ကျခံရမည့် ပြစ်မှုကျူးလွန်သူများကို သတ်ရဲကြကုန်။

ထိုအချိန်အခါက ပစ္ဆိမဒေသ၌ နိဂြောဓအမည်ရှိသော မင်းတစ်ပါး စိုးစံတော်မူသည်။ ထိုမင်းကြီးသည် သေနကမင်းသား၏ ဂုဏ်သတင်းကို ကြားသိရသောအခါ မင်းသား၏ အသက်ကို စောင့်ထိန်းခြင်းအပေါ် မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်ကာ မင်းသားအား စမ်းသပ်ရန် အကြံအစည်ပြုလေသည်။

နိဂြောဓမင်းကြီးသည် မိမိ၏ အမတ်တစ်ဦးအား သေနကမင်းသားထံ စေလွှတ်၍ မိမိသည် ပြည်ပသို့ ခေတ္တထွက်ခွာမည်ဖြစ်ပြီး နန်းတော်ကို အပ်နှင်းမည်ဖြစ်ကြောင်း အကြောင်းကြားစေသည်။ သေနကမင်းသားသည် ထိုသတင်းကို ကြားသိရသောအခါ အလွန်ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်လျက် မင်းကြီးအား ကြိုဆိုရန် ပြင်ဆင်လေသည်။

နိဂြောဓမင်းကြီးသည် မိမိ၏ အမတ်များနှင့်အတူ သေနကမင်းသား၏ နန်းတော်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ မင်းသားသည် မင်းကြီးအား ရိုသေစွာ ကြိုဆို၍ နန်းတော်သို့ ပင့်ဆောင်ကာ ချီးကျူးစကားပြောကြားပြီး မိမိ၏ ပြည်ပခရီးစဉ်နှင့် နန်းတော်အပ်နှင်းခြင်းကို မိန့်တော်မူသည်။

"မင်းသား... ငါသည် ခေတ္တမျှ ပြည်ပသို့ ထွက်ခွာမည်ဖြစ်၏။ ထိုအချိန်တွင် နန်းတော်ကို အပ်နှင်းမည်ဖြစ်၏။"

သေနကမင်းသားသည် မိမိအား တာဝန်ကြီးကို အပ်နှင်းသည်ကို အလွန်ဂုဏ်ယူလျက် မင်းကြီးအား ကျေးဇူးတင်လေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်ုပ်အား ဤသို့သော အပ်နှင်းမှုကို ပြုတော်မူသည်ကို အလွန်ဝမ်းမြောက်ပါ၏။"

နိဂြောဓမင်းကြီးသည် မိမိ၏ အကြံအစည်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ပြင်ဆင်ကာ ပြည်ပသို့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် သေနကမင်းသားသည် မင်းကြီး၏ အမိန့်တော်အတိုင်း နန်းတော်ကို အုပ်ချုပ်ရန် ပြင်ဆင်လေသည်။

မင်းသားသည် နန်းတော်ကို အုပ်ချုပ်နေစဉ်တွင် မင်းကြီး၏ အမတ်တစ်ဦး ရောက်ရှိလာကာ မင်းကြီး၏ အမိန့်တော်တစ်ရပ်ကို ကြားနာစေသည်။ ထိုအမိန့်တော်ကား အလွန်ကြမ်းကြုတ်ရက်စက်လှသည်။

"မင်းသား... အရှင်မင်းကြီး၏ အမိန့်တော်အရ၊ ပြည်သူပြည်သား အပေါင်းတို့အပေါ်တွင် ပြစ်မှုကျူးလွန်သူ အပေါင်းတို့ကို သေဒဏ်စီရင်ရမည်။"

သေနကမင်းသားသည် ထိုအမိန့်တော်ကို ကြားသောအခါ အလွန်တုန်လှုပ်သွားသည်။ မင်းသားသည် အသက်ကို မသတ်ရုံမက၊ အသက်ကို သတ်ခြင်းကိုပင် မနှစ်သက်သဖြင့် အလွန်ခက်ခဲသော အခြေအနေတွင် ရောက်ရှိနေသည်ကို သိမြင်လေသည်။

မင်းသားသည် စဉ်းစားဆင်ခြင်ပြီးနောက် မင်းကြီး၏ အမိန့်တော်ကို မနာခံရန် ဆုံးဖြတ်လေသည်။ မင်းကြီး၏ အမိန့်တော်ကို မနာခံပါက မိမိအား ပြစ်ဒဏ်ခတ်မည်ကို သိသော်လည်း အသက်ကို စောင့်ထိန်းခြင်းတရားကို မစွန့်လွှတ်နိုင်ပေ။

ထိုအခါ မင်းသားသည် မိမိ၏ ရဲမက်များအား ခေါ်ယူ၍ အခြေအနေကို ရှင်းပြလေသည်။ ရဲမက်များကား မင်းသား၏ အမိန့်တော်ကို နာခံကြသော်လည်း မင်းကြီး၏ အမိန့်တော်ကို မနာခံရမှာ စိုးရိမ်ကြသည်။

"အရှင်မင်းသား... အရှင်မင်းကြီး၏ အမိန့်တော်ကို ကျွန်ုပ်တို့ မနာခံပါက ကျွန်ုပ်တို့အား ပြစ်ဒဏ်ခတ်မည်ကို စိုးရိမ်ပါ၏။"

သေနကမင်းသားသည် ရဲမက်များ၏ စိုးရိမ်မှုကို နားလည်လျက် မိမိ၏ သဘောထားကို ခိုင်မာစွာ ပြောကြားလေသည်။

"ငါသည် မည်သည့်အသက်ကိုမျှ မသတ်။ ထို့ကြောင့် အသင်တို့လည်း မည်သည့်အသက်ကိုမျှ မသတ်ရ။ ငါသည် အသက်ကို စောင့်ထိန်းရန် အလွန်ဂရုစိုက်၏။"

မင်းသားသည် ရဲမက်များအား မင်းကြီး၏ အမိန့်တော်ကို မနာခံရန် မိန့်ကြားပြီးနောက် မင်းကြီးထံသို့ စာတစ်စောင် ရေးသား ပို့လိုက်လေသည်။ ထိုစာတွင် မင်းသားသည် မိမိ၏ သဘောထားကို ရှင်းပြ၍ အသက်ကို မသတ်နိုင်ကြောင်းကို အသိပေးလေသည်။

နိဂြောဓမင်းကြီးသည် သေနကမင်းသား၏ စာကို ဖတ်ရှုသောအခါ အလွန်အံ့အားသင့်သွားသည်။ မင်းကြီးသည် မင်းသား၏ အသက်ကို စောင့်ထိန်းခြင်းအပေါ် ယခုမှ စတင်ယုံကြည်လာလေသည်။ မင်းကြီးသည် မိမိ၏ အကြံအစည် ပျက်သော်လည်း မင်းသား၏ သီလကို ချီးကျူးလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် နိဂြောဓမင်းကြီးသည် မိမိ၏ ပြည်ပမှ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီးနောက် သေနကမင်းသားအား ခေါ်ယူ၍ ချီးကျူးလေသည်။ မင်းကြီးသည် မင်းသားအား မိမိ၏ အကြံအစည်ကို ရှင်းပြ၍ မင်းသား၏ သီလကို အလွန်ဂုဏ်ပြုလေသည်။

"မင်းသား... ငါသည် မင်းသား၏ ဂုဏ်သတင်းကို ကြားသိရသောအခါ အလွန်အံ့အားသင့်ခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် ငါသည် မင်းသားအား စမ်းသပ်ရန် အကြံအစည်ကို ပြုခဲ့၏။ သို့သော် မင်းသားသည် ငါ၏ အကြံအစည်ကို ကျော်လွှား၍ မိမိ၏ သီလကို ခိုင်မာစွာ ထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့၏။ ငါသည် မင်းသား၏ သီလကို အလွန်ဂုဏ်ပြု၏။"

သေနကမင်းသားသည် မင်းကြီး၏ ချီးကျူးမှုကို ခံယူရသောအခါ အလွန်ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်လျက် မင်းကြီးအား ကျေးဇူးတင်လေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်ုပ်အား ချီးကျူးတော်မူသည်ကို အလွန်ဝမ်းမြောက်ပါ၏။ ကျွန်ုပ်သည် မည်သည့်အသက်ကိုမျှ မသတ်။ ဤသည်မှာ ကျွန်ုပ်၏ တရားကျင့်စဉ် ဖြစ်၏။"

နိဂြောဓမင်းကြီးသည် သေနကမင်းသား၏ သီလကို အလွန်ဂုဏ်ပြုသောကြောင့် မိမိ၏ သမီးတော်နှင့် မင်းသားအား ထိမ်းမြားပေးလေသည်။ သေနကမင်းသားသည် နိဂြောဓမင်းကြီး၏ သမီးတော်နှင့် ပေါင်းသင်း၍ သားသမီးများထွန်းကားကာ သာယာပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှည်ရှည် နေထိုင်တော်မူလေသည်။

ကမ္မဋ္ဌာန်း

အသက်ကို စောင့်ထိန်းခြင်းသည် အလွန်မြတ်သော တရားဖြစ်၏။ မည်သည့်အခြေအနေတွင်မဆို မိမိ၏ သီလကို မစွန့်လွှတ်သင့်။ အမှန်တရားကို တည်ကြည်စွာ လိုက်နာသူသည် အဆုံးတွင် အောင်မြင်မည်သာ။

ပါရမီ

မေတ္တာဘုရားလောင်းသည် ခန္တီပါရမီနှင့် သီလပါရမီတို့ကို ဤဇာတ်တော်တွင် အထင်အရှား ပြသတော်မူခဲ့သည်။ မင်းသားသည် မိမိ၏ အသက်ကို စွန့်လွှတ်ရမည့် အခြေအနေတွင်ပင် မိမိ၏ သီလကို မစွန့်လွှတ်ခဲ့။ ဤသို့လျှင် အလောင်းတော်ဘုရားသည် သတ္တဝါအပေါင်းတို့အား အသက်ကို စောင့်ထိန်းခြင်း၏ အကျိုးကို ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။